BORATYN - Zespół Pałacowo Parkowy - wesela, przyjęcia okolicznościowe, szkolenia, spotkania biznesowe

Rok założenia: 2005

Organizujemy:

• wesela
• przyjęcia okolicznościowe
• spotkania biznesowe
• szkolenia

Polecamy:

• stylowe sale bankietowe
• ekskluzywnie wyposażone pokoje i apartamenty
• salę konferencyjno-szkoleniową
• wygodę, komfort, spokój

Oferujemy:

• wynajem zabytkowych samochodów do ślubu oraz innych wspaniałych okazji.
  • z klasą - ROLLS-ROLCE
  • elegancko - DAIMLER
  • wykwintnie - MERCEDES S
  • z fantazją - CITROEN 2CV
• Artystyczne zdjęcia ślubne w wyjątkowej atmosferze oprawione w zabytkowe wnętrza, unikalne samochody i niespotykane rekwizyty

Zespól Pałacowo-parkowy Boratyn to miejsce, którego historia sięga początków XVIII wieku. Najwcześniejsze, zachowane dokumenty, opisujące wygląd budynku i przynależnego do niego folwarku, pochodzą z 1724 roku. Początkowo niewielki, parterowy dworek, którego wnętrze składało się z ganku, sieni, dwóch izb stołowych i sześciu pokoi, rozrastał się, zmieniając swój wygląd na przestrzeni wieków.

W XVIII wieku budynek dworski należał do rodziny Krasickich. Niestety nie był to korzystny moment jego historii. Podupadły i zaniedbany dworek został odnowiony na początku XIX wieku, kiedy to dostał się w ręce Józefa Stadnickiego i jego żony Katarzyny, którzy czyniąc go główną siedzibą, zadbali o renowację i rozbudowę. W latach 20-tych XIX wieku dworek został prawdopodobnie przebudowany, wzorując się na modnych rezydencjach szlacheckich, takich jak Łańcut i Przeworsk H. Lubomirskiego czy Sieniawa Czartoryskich. Możemy odnaleźć dokumenty opisujące budynek dworski, który stał się “znanym ośrodkiem pamiątek ojczystych”. Wspomina o nim w swoich pamiętnikach Ksawery Prek, chwaląc nowego właściciela – Jana Stadnickiego.

W tym czasie na uwagę zasługiwała, także pobliska kaplica dworska i rozległy park, który wedle licznych opisów, nadążał za panującymi stylami europejskiej sztuki ogrodowej. Był na tyle słynny, że stał się przedmiotem zainteresowania Jana Nepomucena Głowackiego, który w 1830 roku uwiecznił go na jednym ze swoich rysunków.

Po śmierci Jana Stadnickiego posiadłość przeszła w ręce Kazimierza Krasickiego, kapitana wojsk polskich, nagrodzonego Krzyżem Virtuti Militari, który przeznaczył go na budynek szkolny.

W okresie I wojny światowej dworek ponownie podupadł i służył jako szpital dla żołnierzy austriackich.

W okresie międzywojennym należał do Mariana Lisowieckiego. II wojna światowa uczyniła z niego magazyn zboża i późniejsze mieszkania dla repatriantów.

Zapraszamy do odwiedzenia naszego obiektu.